16 Φεβρουάριος 2010
Posted in Μόνιμα - Ποδόσφαιρο

Ο Α.Ο. Καβάλα ιδρύθηκε το 1965 μετά την ένωση των τριών μεγαλύτερων σωματείων της πόλης μας, των Φιλίππων, του Ηρακλή και της Α.Ε.Κ. H απόφαση για την ένωση αυτή κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν, καθώς ορισμένοι παράγοντες των παραπάνω ομάδων διατηρούσαν αρκετές επιφυλάξεις, χρειάστηκε μάλιστα και η παρέμβαση του τότε δημάρχου Κων. Τσολάκη, όπως επίσης ελήφθη σοβαρά και η άποψη των ίδιων των ποδοσφαιριστών.  Τελικά επικράτησε η άποψη υπέρ της ενώσεως, και στις 23-9-1965 εγκρίθηκε το καταστατικό του νέου συλλόγου από το Πρωτοδικείο Καβάλας. Στις 8/10/1965 συστήθηκε το πρώτο Διοικητικό συμβούλιο με πρόεδρο τον Σωτήρη Αλημίση, αντιπρόεδρο τον Σάββα Πολυχρονίδη, γεν. αρχηγό τον Κώστα Ζαχαρόπουλο, γεν. γραμματέα τον Αναστάσιο Νικολέρη, έφορο δημοσίων σχέσεων τον Διομήδη Βαφειάδη και έφορο ποδοσφαιρικού τμήματος τον Πρόδρομο Μπακλατζόγλου.

Πρώτος προπονητής του Α.Ο.Κ. ήταν Γιάννης Βόσκας, ενώ οι παίκτες που συμμετείχαν στην πρώτη ΄΄ιστορική΄΄ προπόνηση ήταν :

Από Φιλίππους, Κούντουρας, Πάτσας, Γκοτζαμάνης, Ιωαννίδης, Ράπτης, Παμπούκας, Χ΄΄Εμανουήλ, Μιχαηλίδης, Μπαρμπαλέξης, Μπλέκος, Καρασεϊτανίδης και Αβραμίδης.

Από τον Ηρακλή, Τσεντεμεϊδης, Μοδούρας, Γκαρανάτσιος, Ανέστης, Καραμπετάκης, Ιωάννου, Χ΄΄Αντωνίου, Παπαδόπουλος, Πανταζής και Τοπούζης.

Από την Α.Ε.Κ. , Μασμανίδης, Παρίδης, Ασλανίδης, Θαγγόπουλος, Σεϊτανίδης, Αδαβόγλου και Πετσαγγουράκης.

Tι γνωρίζουμε όμως για τα τρία αυτά ιστορικά σωματεία της πόλης μας;

Οι Φίλιπποι είναι το πιο παλιό σωματείο της Καβάλας και ένα από τα παλαιότερα της Ελλάδας. Ιδρύθηκε το 1906 από την Ελληνική κοινότητα, την περίοδο που η Καβάλα ήταν ακόμη Τουρκοκρατούμενη, χαρακτηριστικό είναι δε, ότι το πρώτο καταστατικό του συλλόγου είναι γραμμένο στη Τουρκική γλώσσα. Τα χρώματα της ομάδας ήταν το λευκό και το μπλε και χαρακτηριζόταν ως η ομάδα των καπνεμπόρων και των αστών. Αγωνίστηκε έως τη Β΄ Εθνική κατηγορία και το 1963 άγγιξε την άνοδο στη Α΄ κατηγορία.

Ο Ηρακλής ιδρύθηκε το 1926, αρχικά από πρόσφυγες που κατοικούσαν στη συνοικία της Παναγίας, ενώ τα χρώματα που εκπροσωπούσαν το σύλλογο ήταν το άσπρο και το μπλε. Ο Ηρακλής έφτασε το 1949 έως τα ημιτελικά του κυπέλου Ελλάδος, όπου κληρώθηκε με την ΑΕΚ, τον ίδιο χρόνο αναδείχθηκε πρωταθλητής Ανατ. Μακεδονίας νικώντας τη Δόξα με 3-1, ενώ τον ίδιο τίτλο κατέκτησε και το 1962.

Η Α.Ε.Κ. ιδρύθηκε το 1928 από Κωνσταντινουπολίτες της πόλης μας, προϋπήρχε όμως με το όνομα Βυζάντιο από το 1924. Είχε ως χρώματα το κίτρινο και το μαύρο και ως έμβλημα φυσικά, το δικέφαλο αετό. Είχε πολλές διακρίσεις στο περιφερειακό πρωτάθλημα και αγωνίστηκε στη Β΄ εθνική. Παίκτες της όπως ο Κανάκης, ο Δεμίρης και ο Παρίδης, αγωνίστηκαν στην Εθνική Ελλάδος.

Με το δεδομένο ότι ο Α.Ο.Κ. αποτελεί την συνέχεια των παραπάνω ομάδων και αν λάβουμε υπόψη μας το γεγονός, ότι τον πρώτο χρόνο της συγχώνευσης, η ομάδα ονομαζόταν «Φίλιπποι», προκειμένου να συνεχίσει να αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική κατηγορία, δεν είναι καθόλου υπερβολή αν πούμε ότι η ιστορία της αγαπημένης μας ομάδας ξεκινάει από το 1906.

Mετά από αυτή τη μικρή ιστορική αναδρομή ας επανέλθουμε στη περίοδο 1965 έως 1969, τα πρώτα χρόνια δηλαδή μετά την ένωση, όπου ο Α.Ο.Κ. αγωνίζεται πλέον στη Β΄ Εθνική κατηγορία. Η πορεία της ομάδας χαρακτηρίζεται αρκετά επιτυχημένη, αφού κατετάγη  7η το 1965-66,1η το 1966-67 (έχασε όμως την άνοδο στα μπαράζ), 2η το 1967-68 και 1η το 1968-69, όπου πέτυχε για πρώτη φορά την πολυπόθητη άνοδο στην Α΄ Εθνική.

Σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία της ομάδας ήταν ο αείμνηστος Χρήστος Μπάτσης που είχε αναλάβει την προεδρία του Α.Ο.Κ από το 1968 και δυνάμωσε μεταγράφηκα την ομάδα με μια αξιόλογη φουρνιά παικτών όπως, Μαχαιρίδης, Τάτσης, Χαραλαμπίδης, Μπουγατσάς, Παντελάκος, Τέης, Λιόλιος, Φιλιππίδης. Σημαντική βέβαια ήταν και η συμβολή των Γκαρανάτσιου, Μπλέκου, Χρυσαφίδη, Καραπετάκη, Μπαρμπαλέξη, τοπούζη, μασμανίδη, Τσεντεμεϊδη, Ανέστη, Παπαδόπουλου, Πάτσα, Σεϊτανίδη. Πρπονητής της ομάδας ήταν ο Στέφανος Πετρίτσης.

Tη χρονιά που ανέβηκε ο Α.Ο.Κ. στη μεγάλη κατηγορία, χρειάστηκε να υπάρξει ένα έμβλημα για την ομάδα. Εμπνευστής του ήταν ο Χ. Μπάτσης, ο οποίος είχε έφεση στο σχέδιο, καθότι ήταν αρχιτέκτονας στο επάγγελμα. Έτσι λοιπόν η τριήρης αποτέλεσε το σήμα της ομάδας, όπου σύμφωνα με τον σχεδιαστή, «…..τα κουπιά είναι οι ποδοσφαιριστές, το πανί η διοίκηση και ο άνεμος είναι ο φίλαθλος κόσμος της ομάδας. Τα τρία αυτά στοιχεία μαζί οδηγούν το καραβάκι του ΑΟΚ στα λιμάνια που αποτελούν τους στόχους που βάζει κάθε φορά η ομάδα.» Όλα αυτά ασφαλώς έχουν να κάνουν και με το γεγονός ότι η Καβάλα είναι μια παραθαλάσσια πόλη και ο κόσμος της στενά συνδεδεμένος με το υγρό στοιχείο.

Ο Μπέλα Πάλφυ ήταν ο πρώτος προπονητής της ομάδας στην Α΄ Εθνική. Η πρώτη χρονιά στα μεγάλα σαλόνια ήταν δύσκολη για τον Α.Ο.Κ. που κινδύνευσε με υποβιβασμό ενώ αποχώρησαν οι Κούντουρας, Παρίδης (ΠΑΟΚ), Χατζηιωάννου, Μιχαηλίδης, Σεϊτανίδης, Ασλανίδης.  Ωστόσο  η ομάδα κατάφερε να σταθεροποιηθεί στην πρώτη κατηγορία  και να κάνει μια αξιόλογη πορεία.

Αναλυτικά, η πορεία του ΑΟΚ στην Α΄Εθνική κατά τη περίοδο αυτή, είχε ως εξής:

Περίοδος: 1969-70    Θέση: 14η     Ν:10   Ι:11    Η:13

Περίοδος: 1970-71    Θέση: 11η     Ν:11   Ι:11    Η:12     

Περίοδος: 1971-72    Θέση: 10η     Ν:12   Ι:8      Η:14

Περίοδος: 1972-73    Θέση: 10η     Ν:13   Ι:13    Η:10

Περίοδος: 1973-74    Θέση: 12η     Ν:11   Ι:6      Η:17

Περίοδος: 1974-75    Θέση: 16η     Ν:10   Ι:4      Η:20

Το 1975 ο ΑΟΚ υποβιβάστηκε στην Β' Εθνική, αλλά επανήλθε στην μεγάλη κατηγορία την επόμενη περίοδο με προπονητή τον Κώστα Καραπατή. Τώρα πλέον στην ομάδα αγωνιζόταν και οι Κοϊβέρογλου, Καπετανίδης, Ρήγας. Σημαντικότερη διάκριση της ομάδας  στο διάστημα αυτό ήταν η 7η θέση,  τη περίοδο 1976-77. Αναλυτικά:

Περίοδος: 1976-77    Θέση: 7η       Ν:11   Ι:10    Η:13

Περίοδος: 1977-78    Θέση: 13η     Ν:11   Ι:7      Η:16     

Περίοδος: 1978-79    Θέση: 16η     Ν:12   Ι:3      Η:19

Περίοδος: 1979-80    Θέση: 14η     Ν:10   Ι:7      Η:17

Περίοδος: 1980-81    Θέση: 15η     Ν:10   Ι:8      Η:17

Περίοδος: 1981-82    Θέση: 17η     Ν:6     Ι:8      Η:20

Το 1982 και μετά από μια εξαετή παρουσία στη μεγάλη κατηγορία, η ομάδα υποβιβάστηκε στην Β' Εθνική. Θα ακολουθήσει μια δύσκολη περίοδος, με χειρότερη χρονιά το 1988-89 όταν η ομάδα βρέθηκε στην Γ' Εθνική, αλλά επέστρεψε την επόμενη και πάλι στην Β' Εθνική. Έτσι φτάνουμε στην περίοδο 1993-94, όπου ο ΑΟΚ ύστερα από 13 χρόνια θα κερδίσει την άνοδο στην Α' Εθνική. Μπροστάρης τότε ο Άγγελος Αναστασιάδης που έβαλε την δική του υπογραφή στην ομάδα η οποία κατετάγη δεύτερη και εξασφάλισε την άνοδο μια αγωνιστική πριν το τέλος του πρωταθλήματος. Συγκεκριμένα στον αγώνα με τον Χαραυγιακό όπου ο λαός της Καβάλας έδωσε βροντερό παρόν και πανηγύρισε έξαλλα, μιας και η ομάδα μας κέρδισε με 2-1. Δεν υπήρχαν όμως, οικονομικές δυνατότητες για καλές μεταγραφές και η ομάδα δεν μπόρεσε να παραμείνει στα μεγάλα σαλόνια την περίοδο 1994-95, συγκεκριμένα:

Περίοδος: 1994-95    Θέση: 18η     Ν:5     Ι:5      Η:24

Η Β΄ κατηγορία όμως δεν χωράει την ομάδα κι ύστερα από μια εκπληκτική πορεία, στην οποία ήταν 15 αγωνιστικές αήττητη και σάρωσε ότι βρήκε μπροστά της, στέφθηκε πρωταθλήτρια και με προπονητή τον Γιώργο Παράσχο, ξανακέρδισε την άνοδο στην μεγάλη κατηγορία. Την περίοδο 1996-1997 ο Α.Ο. ΚΑΒΑΛΑ έγραψε την πιο λαμπρή σελίδα στην ιστορία του καθώς κατέλαβε την 6η θέση! Μάλιστα, ενώ στην αρχή, προπονητής, παίκτες και διοίκηση είχαν ως μοναδικό στόχο την παραμονή, η απόδοση και τα αποτελέσματα ήταν τέτοια που μετά την 23η αγωνιστική μιλούσαν για έξοδο στο UEFA! Δυστυχώς, η ομάδα παρόλο που απέδωσε τόσο καλά δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει αυτό το όνειρο αφού υπήρχαν πολλοί παράγοντες που στάθηκαν εμπόδιο στο  όνειρο αυτό, σε μια στιγμή που η ομάδα βασιζόμενη αποκλειστικά στις δικές της δυνάμεις και σε κανενός εξωγηπεδικού, έφτασε στο απόγειο της ιστορίας της. Απλά σε όλους έμεινε η πίκρα πως άξιζε ακόμα κάτι παραπάνω το οποίο δεν κατάφερε να κερδίσει, διότι δεν ήταν δικτυωμένη και δεν είχε τις κατάλληλες ‘’βοήθειες’’, που είναι αναπόσπαστο κομμάτι του δύσμοιρου Ελληνικού Πρωταθλήματος.

Παρόλα αυτά η έκτη θέση και ο χαρακτηρισμός ως η καλύτερη επαρχιακή ομάδα είναι πολύ μεγάλες επιτυχίες. Συντελεστές αυτής της επιτυχίας ήταν ο προπονητής Γιώργος Παράσχος - ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος προπονητής στην Ελλάδα - ο οποίος ήταν ο αρχιτέκτονας αυτής της ομάδος και οι ποδοσφαιριστές όπως, ο Βακιρτζής, ο Παπανδρέου, ο Αθανασιάδης, ο Σουκασιάν, ο Μίτεφ, ο Καλλιμάνης, ο Χέρναγκλ, ο Πεγκλής, ο Κόλτσης, ο Πις, ο Μάλλιος, ο Αργυρίου κ.α. που ήταν οι πρωταγωνιστές αυτής της λαμπρής πορείας. Άξια συγχαρητηρίων ήταν και η διοίκηση - με πρόεδρο τον Γιάννη Παπαϊωάννου - η οποία παρόλα τα οικονομικά της προβλήματα συμπαραστάθηκε όσο περισσότερο μπορούσε στους ποδοσφαιριστές.  Στο τέλος της περιόδου ο Γιώργος Παράσχος αποφάσισε να φύγει από τον πάγκο της ομάδας, ύστερα από 2 χρόνια παραμονής όπου πρόσφερε πάρα πολλά στην Καβάλα, αλλά και αυτή τον ανέδειξε ως προπονητή. Φυσικά, ένας ακόμη συντελεστής ήταν ο φίλαθλος κόσμος της Καβάλας ο οποίος έδινε βροντερό παρόν στους εντός έδρας αγώνες της ομάδας όλες τις αγωνιστικές σαιζόν αλλά και στους εκτός. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα 1500 άτομα στην Ξάνθη, τα 1000 άτομα στο Καυταντζόγλειο, τα 100 στην Καλαμάτα και τα 100 στο Ο.Α.Κ.Α. με τον Παναθηναϊκό. Όλα αυτά χάρις τη προσπάθεια των μελών του συνδέσμου «Γαλάζιοι Αργοναύτες» και την αγάπη τους για την ομάδα. Ένα μπράβο σ' αυτά τα παιδιά που έκαναν το Καραβάκι να μην αισθάνεται μόνο του πουθενά.

Ο διάδοχος του για την χρονιά 1997-98 ήταν ο Γρέγκορζ Λάτο ο οποίος δεν αποδείχτηκε το ίδιο καλός προπονητής όσο και ποδοσφαιριστής και έφυγε νωρίς από την ομάδα, ενώ τον αντικατέστησε ο Κώστας Ιωσηφίδης που στο πρώτο παιχνίδι που κάθισε στον πάγκο πήρε τους πρώτους 3 βαθμούς με αντίπαλο τον Αθηναϊκό αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη και αποχώρησε και αυτός. Στην συνέχεια, ανέλαβε ο Στέλιος Κατρακυλάκης ο οποίος έμεινε δύο εβδομάδες και τον αντικατέστησε ο Νίκος Γκουλής, που ήξερε καλά πόσο δύσκολο αν όχι ακατόρθωτο ήταν να αναγεννήσει αυτή την ομάδα. Παρόλα αυτά κατάφερε να ανεβάσει την πολύ πεσμένη ψυχολογία των ποδοσφαιριστών του Α.Ο.Κ. και να πάρει από αυτούς το μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Έτσι, ενώ η ομάδα στις αρχές Μαϊου ήταν  στις τελευταίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα, πέτυχε στις 4 τελευταίες αγωνιστικές 3 νίκες - οι 2  εκτός έδρας - και όλα έδειχναν πως η παραμονή μια αγωνιστική πριν το τέλος ήταν δεδομένη, αλλά προέκυψε η ήττα του  ΠΑΟΚ στη Τούμπα από τον Εθνικό. Τώρα, η Καβάλα έπρεπε να κερδίσει στην έδρα της την Παναχαϊκή που επίσης πάλευε για την παραμονή της, σε έναν αγώνα που σήκωσε στο πόδι μια ολόκληρη πόλη και παρόλη την ακατάπαυστη επί δύο μέρες βροχή, είχε 12.000 κόσμο, ο οποίος έδωσε δύναμη στους αγχωμένους ποδοσφαιριστές ώστε να πετύχουν μια άνετη νίκη με 4-0 και να κερδίσουν την πολυπόθητη παραμονή και να προκαλέσουν ντελίριο ενθουσιασμού σε ολόκληρη την πόλη.

Την επόμενη περίοδο 1998-99, ο ΑΟΚ δεν ξαναέκανε τα ίδια λάθη και εξασφάλισε με άνεση την παραμονή του παίζοντας πολύ καλό ποδόσφαιρο. Έχοντας μπροστά τον Γ.Νασιόπουλο και τον Αν. Αθανασιάδη, βοηθούμενους από τους Μάλλιο, Καραδήμο και Πις πέτυχε πολλά και όμορφα  γκολ και κατάκτησε την 10η θέση στο πρωτάθλημα. Αντίθετα την επόμενη χρονιά παρά τις απέλπιδες προσπάθειες δεν μπόρεσε να σωθεί και έπεσε στην Β' Εθνική παρά και την επιστροφή του Γιώργου Παράσχου. Όσον αφορά τους αριθμούς, η παραπάνω χρονική περίοδος έχει ως εξής:

Περίοδος: 1996-97    Θέση: 6η       Ν:16   Ι:7      Η:11

Περίοδος: 1997-98    Θέση: 13η     Ν:10   Ι:5      Η:19

Περίοδος: 1998-99    Θέση: 10η     Ν:12   Ι:6      Η:16

Περίοδος: 1999-00    Θέση: 15η     Ν:8     Ι:6      Η:20

Η περίοδος 2000-01 θα είναι η απαρχή μιας μαύρης εννεαετούς περιόδου, καθώς η ομάδα θα  παραπαίει από Β’ προς τη Γ' Εθνική. Η βασική αιτία της πτώσης ήταν τα οικονομικά προβλήματα που μάστιζαν τον ΑΟΚ και η φυσική απόρροια αυτών, τα διοικητικά προβλήματα. Χρειάστηκε μάλιστα να επιστρατευτεί προσωρινή διοίκηση σωτηρίας, με το πρόεδρο της Ε.Π.Σ.Κ. Σωκράτη Παπαδόπουλο και τον Ερασιτέχνη ΑΟΚ. Είναι γεγονός, ότι παρά τις φιλότιμες  προσπάθειες που έκαναν οι διάφορες διοικήσεις όπως αυτή του Γιώτη Γεωρμπαλίδη που ανέβασε τον ΑΟΚ για ένα χρόνο στην Β Εθνική, η ομάδα δεν κατάφερε τελικώς να ορθοποδήσει.
Τον Γενάρη του 2003 ανέλαβαν την διοίκηση ο Δ.Τούλης και ο Β. Σιδηρόπουλος. Ο νέος προπονητής που επέλεξαν ήταν ο Ζόραν Ζούκιτς, ο οποίος τελικά δεν πέτυχε στο έργο του. Το  αποτέλεσμα ήταν να φτάσει η ομάδα στα μπαράζ, όπου στο γήπεδο της Λάρισας έχασε από τον Λεβαδειακό με 2-1 στην παράταση και υποβιβάστηκε  στην Γ' Εθνική για τρίτη φορά στην ιστορία της. Τον Ιούλιο του 2003 η διοίκηση του ΑΟΚ θα ξεκινήσει μια προσπάθεια προβιβασμού στη Β' Εθνική δια της πλαγίας οδού και συγκεκριμένα με την απορρόφηση του Ποσειδώνα Νέων Πόρων. Παρά την επιτυχή απορρόφηση του Ποσειδώνα, η προσπάθεια δεν καρποφόρησε, μιας και συγκεκριμένα συμφέροντα δεν ήθελαν την ομάδα στη Β' Εθνική. Η ομάδα συνέχισε να θαλασσοδέρνει στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής και οι συνεχείς αλλαγές προπονητών, όπως του Ζόραν Ζούκιτς του Σ.Ανθουλάκη, του Γ.Μπένου και του Δ.Παπαδόπουλου, δεν έφεραν αποτέλεσμα. Η ομάδα έφτασε στο μελανό σημείο να παλεύει σχεδόν για την παραμονή της στην Γ' Εθνική, κάτι το οποίο τελικά εξασφαλίστηκε 4 αγωνιστικές πριν το τέλος. 

Στα πέτρινα χρόνια που ακολούθησαν η Καβάλα παρέμεινε στη Γ’ εθνική, ενώ στο μεσοδιάστημα αυτό ο κ. Σιδηρόπουλος αποχώρησε από τη διοίκηση και το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών έμεινε στο κ. Τούλη, ο οποίος το μεταβίβασε τελικά το 2006 στην οικογένεια Ψωμιάδη.

Μια νέα εποχή ξεκινάει, με πρόεδρο τον κ. Ευσταθιάδη για ένα μικρό χρονικό διάστημα και στην συνέχεια τον Σταύρο Ψωμιάδη, η ομάδα αρχίζει πλέον μια ανοδική πορεία και ξεκολλάει επιτέλους από το βόρβορο της Γ΄ Εθνικής. Η νέα διοίκηση κάνει ουσιαστικές μεταγράφηκες κινήσεις, οργανώνει διοικητικά την Π.Α.Ε. και δίνει λύση στο χρόνιο οικονομικό πρόβλημα που ταλάνιζε την ομάδα. Θέτει υψηλούς στόχους και πράγματι μέσα σε δύο σαιζόν (2007-08 και 2008-09 ), αλλάζει δύο κατηγορίες.

Το 2009 ο Α.Ο.Κ. ανεβαίνει και πάλι στη Super league, σε μια κατηγορία ισάξια της ιστορίας του, γιατί όσο κι αν ακούγεται στερεότυπη η φράση, είναι αλήθεια ότι ο Α.Ο. ΚΑΒΑΛΑ είναι μια από τις μεγαλύτερες επαρχιακές ομάδες της Ελλάδας. Έχει να επιδείξει μια πολυετή παρουσία στη μεγάλη κατηγορία, με αξιόλογες βαθμολογικές θέσεις όπως 6η και 7η και με επιτυχίες στο θεσμό του κυπέλου, όπως η πρόκριση στα ημιτελικά τις περιόδους 1965-67 και 1994-95. Η περίοδος 2009-2010, κρίνεται ιδιαίτερα επιτυχημένη, καθώς ο Α.Ο.Κ. πέτυχε σε μια χρονιά όσα είχε πετύχει μέχρι τώρα διαχρονικά. Πρώτη επαρχιακή ομάδα, 6η θέση στο πρωτάθλημα και συμμετοχή στα ημιτελικά του κυπέλου. Είναι γεγονός πλέον ότι ο Α.Ο.Κ. ανασυντάχθηκε, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι με την βοήθεια της νέας διοίκησης και την συμπαράσταση των φιλάθλων, η ομάδα πορεύεται σε μεγάλες επιτυχίες. Δεν είναι τυχαίος άλλωστε ο χαρακτηρισμός «φονέας των γιγάντων» που της έχει προσδώσει ο Αθηναϊκός τύπος, για την χρονιά αυτή. Τα επιτυχή αποτελέσματα απέναντι στις μεγάλες ομάδες, η ιστορική νίκη με 0 – 2 εκτός έδρας επί του Παναθηναϊκού, η εν γένη παρουσία της ομάδος, η ενδυνάμωση του ρόστερ με ποδοσφαιριστές όπως οι Ντενίλσον, Ορούμα, Ρινκόν, Σμολάρεκ, Ιτάνζ, Μουρ, Σόσιν, Μεντί, Παβίσεβιτς κ.α. , έδωσαν κύρος και σεβασμό στην ομάδα.

Περίοδος: 2009-10    Θέση: 6η      Ν:10  Ι:9  Η:11

---

Όλη η Καβάλα σ' ένα κλικ!
Διασκέδαση? Υπηρεσίες? Εκδηλώσεις? Επαγγέλματίες?
Αν δεν το βρεις εδώ ...δεν υπάρχει!
www.kavalacity.net